misja nr 16 - Nysa

W Nysie przy ulicy Piotra Ściegiennego 11, w pobliżu kościoła świętego Jana Chrzciciela, stoi bardzo nietypowy kamienny Jan. Święty klęczy na jednym kolanie, towarzyszy mu anioł. Ma matczyną twarz i postawę. Podtrzymuje Jana i trzyma za niego masywny krucyfiks. 

Jan ubrany jest w typowy dla niego strój, talara, komża, peleryna - manolet. Jan  z odkrytą głową, przedstawiany był jeżeli figura była blisko kościoła lub w kościele. Biret leżący na chmurce, obok nogi Jana. Skromna  aureola z pięcioma małymi gwiazdami. 

Rzeźba  ustawiona na cokole, na którym chronostych z którego odczytuję datę powstania rzeźby 1773 rok. Autor nieznany.

Parafia św. Jana Chrzciciela istniała na nyskim Starym Mieście co najmniej od XIII wieku. 12 września 1663 decyzją austriackiego rządu, ze względu na grożący Nysie najazd Turków rozebrano do fundamentów kościół św. Jana. Zostawiono tylko dolną część wieży razem z dzwonami. Najświętszy Sakrament przeniesiono do kościółka św. Mikołaja u bramy do Średniej Wsi. Odtąd ten kościółek służył za kościół parafialny aż do 1740 roku, kiedy to również został rozebrany przez Prusaków.

Od 1740 r. parafia staromiejska nie miała żadnego kościoła, a terytorium, gdzie jej kościoły i cmentarze i domy parafian stały zostało przez Prusaków przerobione na fortyfikacje. Mieszkańcy Starej Nysy przenieśli się do przedmieść, zwłaszcza do Neulandu (dziś nyska dzielnica Średnia Wieś). Rząd miał wybudować im kościół, który wcześniej austriackie państwo zburzyło i obiecało odbudować. Ale nowe, protestanckie władze pruskie wcale nie myślały o tym zobowiązaniu. Dopiero po 29 latach tułaczki w 1770 r. parafia staronyska otrzymała nowy kościół w Średniej Wsi - tam ostatecznie rząd kazało go postawić. Aby okazać swoją wdzięczność Opatrzności, mieszkańcy parafii ufundowali przy drodze prowadzącej do kościoła pomnik św. Jana Nepomucena. 

Figura na mapie